Kanola (Brasicca napus Oleifera sp.), bitkisel yağ kaynağı olarak olarak üretimi yapılan bir yağlı tohum bitkisidir. Bitki tohumlarının % 38-50 yağ % 16-24 protein içeriği ve zengin oleik ve linoleik asit içermesi ve kaynama noktasının yüksek olması (238 ^oC) nedenleriyle ticari önemi olan bitkidir.

Küspesi ihtiva ettiği % 38-40 protein ile hayvan yemi olarak kullanılabilme kapasitesine sahiptir. Kanolanın arıları cezbeden sarı renkli ve bol miktarda çiçek açması yanında, çiçeklenme döneminde tabiatta fazla sayıda çiçek açan bitki bulunmaması sebebi ile bal üretimi için değerli bir bitki olduğu, bir hektar kanolanın çiçek döneminde 15 günde 100 kg bal ve yaklaşık 1 kg balmumu üretimi yapılabileceği bildirilmektedir.

Ülkemize 1960’lı yıllarda Balkanlardan gelen göçmenler tarafından getirilen tohumlarla mahalli olarak rapiska, rapitsa, isimleriyle ekimi yapılan kolza Trakya'da ekim alanı bulmuştur. Ancak o yıllarda ekimi yapılan kolza bitkisinden elde edilen yağda insan sağlığına zararlı Erusik asit, küspesinde de hayvan sağlığına zararlı Glukosinolat bulunması sebebi ile kolza ekimi 1979 yılında yasaklanmıştır.

Yapılan ıslah çalışmaları sonucu erusik asit ve glukosinolat ihtiva etmeyen kolza çeşitleri geliştirilmiştir. Erusik asit ve glukosinolat ihtiva etmeyen çeşitlerin ilk olarak Kanada'da ıslah edilmesi sebebi ile bitkiye Kanada Yağı anlamına gelen kanola adı verilmiştir. Günümüzde kışlık ve yazlık olarak ekilebilen kanola çeşitleri mevcuttur. Kışlık çeşitler ekim alanlarının özelliklerine göre Ağustos - Ekim aylarında ekilmekte ve Mayıs-Haziran aylarında hasat edilmektedir. Yazlık çeşitler ise Mart-Nisan aylarında ekilmekte, gelişme durumuna göre Ağustos ayının ikinci yarısı ile Eylül ayı sonu arasında yapılmaktadır.

En çok kanola ekimi yapan ülkeler sırasıyla Çin, Hindistan, Kanada, Polanya, Fransa, Pakistan, Almanya, İngilteredir.

Ülkemizde Ege, Çukurova, Akdeniz, Güneydoğu Anadolu’nun pamuk, Marmara bölgesinin Trakya kesiminde ise ayçiçeği ve buğday ekilen alanlar içerisinde üretimi yapılmaktadır. Şeker pancarının münavebe bitkisi olması nedeniyle şeker pancarı yetiştirilen alanlarda üretilebilir. İç Anadolu Bölgesinde soğuğa dayanıklı çeşitler kullanılmalıdır.